Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/8309 K.2023/5202

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. KDZ.Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında mağdura karşı başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. KDZ.Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu' nun (5271 sayılı Kanunu) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıkların, mağdur ...'yı yaraladıklarına, yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeniyle ayrıca kasten yaralamadan dava açılmadığına, hürriyetten yoksun kılma suçunun kasten yaralama eylemine dönüştüğüne, sanıklara ek savunma hakkı verilerek kasten yaralama eyleminden değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'ın, mağdurun eşi, sanık ...'in de mağdurun kayınvalidesi olduğu, mağdurun olaydan 10 gün önce eşiyle tartışarak evden ayrılıp kendi ailesinin yanına gittiği, olay tarihinde mağdurun ablasıyla birlikte cadde üzerinde yürüdüğü sırada sanıklar ... ve ...' in araçla yanına geldiği, araca binmesini söyledikleri, binmek istememesi üzerine hürriyeti tahdit amaçlı darp ettikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası kapsamı, sanıkların savunmaları, mağdur anlatımları, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların mağdurun hürriyetini kısıtlayıcı bir davranışta bulunduğuna dair delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığı gözetilerek ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR