Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/9444 K.2021/14528

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık tarafından verilen 18.04.2019 tarihli dilekçenin eski hale getirme talebini de içerdiği anlaşılmakla, eski hale getirme istemi hakkında karar verme yetkisinin CMK.nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin verilen temyizin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanık hakkındaki hükmün sanığın ve vekilinin yokluğunda verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararda sehven yüze karşı verildiğinden bahisle kararın kesinleştirildiği anlaşılmakla temyizin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik olarak kasten basit yaralama suçundan açılan davada verilen mahkumiyet kararına karşı sanığın temyiz talebi nedeniyle yapılan incelemede:

Sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükümler, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında ruhsatsız silah taşıma ve müşteki ...'a yönelik olarak kasten yaralama suçlarından açılan davalarda verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanığın temyiz talebi nedeniyle yapılan incelemede:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi

S/2