Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/9460 K.2021/18744

Gereği görüşülüp düşünüldü: Şantaj suçundan kurulan hükmün temyiz konusu edildiği Dairemizin 2020/9459 Esasında kayıtlı dosya ile birlikte yapılan incelemede; 1-Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının, suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Olayın intikal şekli, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, doktor raporu, sanık ... ile haklarında beraat kararı verilen sanıklar ... ile ...'ın aşamalarda değişmeyen suçu inkara yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurenin olay günü rızası ile yanına el çantasını da alarak,

evi terk etme iradesiyle, suç tarihinden önce tanışıp aralarında gönül ilişkisi olan sanık ... ile buluşup birlikte sanık ...'ın evine gittikleri, mağdurenin babasının kolluğa şikayeti sonrası mağdurenin bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen evi terk eden çocuğu ailesi veya yetkili makamları haberdar etmeksizin yanında tutmak suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Kabul ve uygulamaya göre de,

Sanıklar ... ile ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesine karşın, sanık ...'ın atılı suçu birden fazla kişi ile birlikte işlediği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

Sanığın cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği kabul edilmesine rağmen, hüküm kurulurken önce 5237 sayılı TCK.nın 109/1 ve devamında aynı Kanunun 109/2. maddelerinin tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması,

4- 2 numaralı bozma kapsamına göre ise;

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,