Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/9498 K.2023/2962

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2015 tarihli ve 2014/90864 Soruşturma, 2015/13371 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/47 Esas, 2015/229 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 54 üncü maddesi uyarınca sahte paranın müsaderesi ile 5320 sayılı Yasanın 17 nci maddesi ile Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16 ncı maddesi gereği T.C. ... Bankasına gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın yolcu olarak bindiği minibüste şoföre sahte para vererek tedavüle koyduğu iddiasına ilişkindir.

2. Mağdur aşamalarda, Sarıyer Beşiktaş hattında minibüs şoförü olarak çalıştığını, olay günü saat 22.30 sıralarında aracına binen sanığın ücreti ödemek için kendisine vermiş olduğu 200,00 TL'lik banknotun sahteliğinden şüphelenip ışığa tuttuğunda sahte olduğunu anladığını, sanığı aracından indirmeyip 155 polis imdat hattını aradığını ifade etmiştir.

3. T.C. ... Bankası İstanbul Şubesinin 19.06.2015 tarihli ve 944 numaralı Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile ele geçen bir adet A058 363 6218 seri numaralı 200,00 TL'lik banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

İlgisi nedeniyle Dairemizin 2020/17180 Esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede;

1. Katılanın aşamalardaki beyanları ve ... Bankası raporuna göre, adli sicil kaydında birden fazla parada sahtecilik suçundan mahkumiyeti bulunan sanığın, aynı yöntemle düşük miktarda minibüs ücreti için sahteliği tespit edilen 200,00 TL'lik banknotu vermek suretiyle tedavüle koyduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2015/47 Esas, 2015/229 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,