Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/9508 K.2022/15687

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçuna yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, kardeşleri olan müştekilerden borç para istediği, kabul etmemeleri üzerine ilerleyen saatlerde evlerinin önünde av tüfeği ile havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eylemi, TCK’nın 106/2-a. maddesi kapsamındaki silahlı tehdit suçunu oluşturmakla, TCK’nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın silahlı tehdit suçundan mahkumiyeti yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,