Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/9536 K.2023/4321

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, itiraz merciince 08.01.2016 tarihli karar ile itirazın reddine karar verildiği ve temyizinin mümkün olmadığı;

Sanık hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 31.03.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli kararıyla, sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 170 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; aynı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ile 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç işleme kastı bulunmadığından beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, Mardin ili merkezinde 5 farklı yerde farklı zamanlarda el yapımı bombalar ile patlamalar gerçekleştirdiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 12 nci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve itiraz merciince de bir karar verildiğinden bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

B. Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçundan kurulan hüküm yönünden;

1. Tebliğname yönünden

Sanığın, Mardin İl Merkezinde 5 ayrı yerde hazırlamış olduğu canlılar üzerinde öldürücü, yaralayıcı, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı ve tahrip edici etkiye sahip el yapımı bombaları patlattığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Sanığın temyizi yönünden;

a. Dosya kapsamında yer alan, olay tutanağı, olay yeri inceleme raporu, CD izleme tutanağı, 09.12.2015 tarihli Mütalaa Beyanı, 25.03.2015 tarihli Ekspertiz Raporu, 20.10.2014 tarihli Uzmanlık Raporu ile sanığın ikrara dönük savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın hazırlamış olduğu bombaların, el yapımı, zaman ayarlı, canlılar üzerinde öldürücü yaralayıcı etkiye sahip, cansızlar üzerinde yakıcı, yıkıcı tahrip edici nitelikte olduğu anlaşıldığından, mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden;

Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği ve itiraz merciince de bir karar verildiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde B numaralı bentte açıklanan nedenle Mardin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2015 tarihli kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA,