Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/1027 K.2022/20041

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... haklarında mağdure...'e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık ... hakkında mağdure ....'e karşı silahla tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik mağdure Dilber Yılgın(Demirel) vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Kayden 22.02.1999 doğumlu olup, kovuşturma evresinde beyanının alındığı 08.02.2016 tarihli 2.celse duruşmasında 15 yaşını doldurmuş bulunan mağdure Dilber Yılgın(Demirel)'in sanıklar hakkında şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan ettiği, ayrıca mağdure vekilinin de şikayetçi olmayıp davaya katılma taleplerinin bulunmadığını belirtmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle kendisine atanan ve hükümleri temyize hakkı bulunmayan mağdure vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2 -Sanıklar ... ve ... haklarında mağdurlar ..., ... ve Dilber Yılgın(Demirel)'e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin incelenmesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısı'nın suçların sübutuna, usul ve yasaya aykırı kararlar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanıklar ... ve ... haklarında mağdurlar ... ve ...'a karşı tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin incelenmesinde;

a) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen 5237 sayılı TCK.nun 106/1.1.cümle kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,