Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10320 K.2023/3352

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin ; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz, sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kamu davası açılmıştır.

3. Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2014 tarihli kararı ile davaların birleştirilmesine karar verilmiştir.

4. Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılarak cezanın ertlenemesine, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ...'un temyiz isteği; sanık ...'nin mala zara verme suçunu işlediğine, kendisi hakkında verilen hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlemediğine, eksik inceleme üzerine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılan sanık ...'un diğer katılan sanık ...'un arazisine traktörle girerek buğdaylarını ezip ekinlerine zarar verdiği ve arazi üzerinden traktörle geçerek yol yapmak suretiyle katılan sanık ...'a karşı hakkı olmayan yere tecavüz ile mala zarar verme, katılan sanık ...'nin ise diğer katılan sanık ...'ın direklerini kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan sanık ... hakkında kurulan hükmün yönünden

1.Katılan sanık ... hakkında 20.05.2014 tarihli iddianame ile mala zarar verme suçundan açılan davada hakkında, zamanaşımı süresince mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ceza tayin edilirken hapis cezası yanında adli para cezasına hükmedilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen ziraat bilirkişisi raporuna göre; sanık ... tarafından, katılana ait taşınmazın A kısmı yol olarak kullanılıp, B ve C kısımlarının etrafına dikenli tel çit çekerek işgal edildiğinin tespit edilmesi ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, katılana ait araziye tecavüz ettiği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan sanık ...'un yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK.nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

6. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanığa yüklenen suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 09.04.2014 olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 24.03.2014 olarak yazılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Katılan sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın ilk sorgu tarihi olan 27.06.2014 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Katılan sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden, Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenle Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararına yönelik katılan sanık ...'un temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluğuna ilişkin kısmın çıkarılması ve gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin ''09.04.2014'' olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,