KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2021/10365 E., 2022/11570 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;
Tekerrüre esas alınan ilamda yer alan TCK.nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Müsadereye ilişkin kararın yasal dayanağının TCK.nın 54/4. maddesi yerine 54. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün D bendinden "TCK.nın 54. maddesi" çıkarılarak yerine "TCK.nın 54/4. maddesi" ibaresi yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;
Sanığın üzerine atılı 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesinde düzenlenen suçun Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile Basit Yargılama Usulü kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/10365, K. 2022/11570, 4 Temmuz 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama