Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10421 K.2023/3671

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 25.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) Muhalefet suçundan dava açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan 4 yıl 2 ay hapis ve 8320 TL adli para ceası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, 1. 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinden yargılanması gerektiği, 2. Adil yargılanma hakkının elinden alındığı, 3. Uygulanan yasa maddesinin yasal dayanağının dosyada bulunmaması, 4. Eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, ekiplerin ring görevini ifa ettikleri esnada sanığa ait aracın bagajında bir adet 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz ve vahim nitelikte ateşli silah bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın ikrara dayalı savunması, 02.03.2016 tarihli İstanbul Kriminal Polis Uzmanlık raporu, 20.02.2016 tarihli tutanak ve dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR