KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2021/10651 E., 2023/7212 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/693 E., 2016/542 K.
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz etme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
408 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bulancak Cumhuriyet Başsavcılığının 28.08.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1, 53.madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır 2. Bulancak Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası,62 nci maddesi,50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi,52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi suça konu taşınmaz üzerinde bulunan binanın sanığa ait olduğuna, bunun için Asliye hukuk mahkemesinde dava açtıklarına ,suça konu yer konusunda hukuki ihtilaf bulunduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç kastının bulunmadığına beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay sanığın katılana ait taşınmaza ev yaparak tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
Suça konu 104 Ada 11 numaralı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde parsel üzerinde bulunan ahşap evin ...'a ait olduğuna ilişkin şerhin varlığı,yapılan keşifte suça konu evin tapuda şerh verilen evin yerine yapıldığına ilişkin tespit, sanığın aşamalarda babası ...'tan kalan evi tamir ettiğine ilişkin savunmaları gözetildiğinde suç kastı bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
Sanığa yüklenen suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği 28.08.2015 iddianame tarihi olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 31.07.2015 olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/10651, K. 2023/7212, 9 Ekim 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama