Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10733 K.2024/1899

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararıyla, sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve sanık ...'nın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; delil yetersizliğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir. B. Sanık ...'ın temyiz isteği; hakkında ertelemeye ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, şikayet yokluğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 12.07.2015 tarihinde sanık ...'ın Ankara İlinden kiraladığı araç ile diğer sanık ... ve temyiz dışı sanık ... ile birlikte Çankırı İline geldikleri, yolda sahte olarak üretilmiş paralar ile alışveriş yaptıkları yönünde alınan ihbar üzerine, yol kontrol uygulamasında durduruldukları, sanık ...'nın yolcu olarak bulunduğu aracın sağ kapısının iç cebinden 5 adet, temyiz dışı sanık ...'den de 5 adet olmak üzere toplam 10 adet sahte olarak üretilmiş 1000,00 TL değerindeki paranın ele geçirildiği; 22.07.2015 tarihinde ise sanık ...'nın mağdur ...'in çalıştığı işyerinden aracınasahte olarak üretilmiş para karşılığı benzin aldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

1.Dava dosyası kapsamında yer alan 12.07.2015 ve 22.07.2015 tarihli olay tutanakları, 12.07.2015 tarihli fotoğraflı görgü tespit tutanağı, 22.07.2015 tarihli Güvenlik Kamera Kaydı İnceleme Tutanağı, Türkiye Cumhuriyeti ...'ndan alınan 23.07.2015 tarihli rapor ile sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'in ikrara yönelik savunmaları ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'nın 22.07.2015 tarihinde mağdurun çalıştığı işyerinden sahte para ile aracına benzin aldığı,

12.07.2015 tarihinde ise diğer sanıklar ile birlikte Ankara ilinden geldikleri Çankırı ilinde sahte para ile alışveriş yaptıktan sonra ihbar üzerine yakalandığında, araçta bulunduğu tarafın kapı iç cebinden sahte paraların ele geçirildiği anlaşılması karşısında, üzerine atılı suçu işleyen sanık hakkında Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1.Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) ortamında yapılan incelemede, sanık ...'ın 06.07.2015 tarihinde işlediği parada sahtecilik suçu nedeniyle hakkında, 11.12.2015 tarihli iddianame ile açılan ve Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/23 Esas, 2018/384 Karar sayılı dosyası üzerinden yürütülüp sonuçlanan ve 17.05.2018 tarihinde kesinleşen başka yargılamasının da olduğu anlaşılmıştır. Sanığın temyiz incelemesine konu edilen dava dosyasındaki suçu 12.07.2015 tarihinde aynı yerde işlediği ve bu eylem nedeniyle 05.01.2016 tarihinde iddianame düzenlendiği tespit olunmuştur.

2. Sanığın ilk eyleminin de dosya içeriği ve fiilin işleniş biçimine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında olduğu anlaşıldığı gibi, parada sahtecilik suçu süreklilik arz eden bir suç olup teselsülü bünyesinde barındırmakla, her iki eylemin de ilk iddianamenin düzenlenmesinden önce işlendiği ve hukuki kesinti bulunmadığı,

bu itibarla daha önce kesinleşen ve infaz edilen cezanın temyize konu davada hükmedilen cezadan mahsup edilmesinin gerekeceği ayrıca sanık hakkında mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi bakımından parada sahtecilik suçundan açılmış başkaca soruşturma veya dava dosyası olup olmadığı da araştırılarak söz konusu dosyalar da getirtilip incelenerek davaların birleştirilmesi,

bu mümkün olmadığında bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulmasından sonra hukuki veya fiili kesinti bulunup bulunmadığı belirlenmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği anlaşılmakla karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli, 2016/3 Esas ve 2016/61 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,