Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10831 K.2024/503

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 12.05.2011 tarihli iddianamesiyle, parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2012 tarihli kararıyla sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.Sanığın, denetim süresi içinde kasten işlediği yeni bir suç nedeniyle, açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işleme kastı bulunmadığına, delil yetersizliğine, üzerine atılı suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ... ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Soner Diçer'in temin etmiş oldukları her biri 100,00 TL değerindeki sahte olarak üretilmiş paralar ile müştekilere ait işyerlerinden alışveriş yaptıkları ve akabinde ihbar üzerine yakalandıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin 11 inci fıkrasına göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasıyla yetinilmesi gerekirken, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Dosya kapsamında yer alan, 22.02.2011 tarihli ihbar tutanağı, olay tutanağı, T.C. ...'ndan alınan 08.03.2011 tarihli rapor, müştekilerin alınan beyanları ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, temin etmiş olduğu sahte paraları müştekilere ait işyerlerinden alış veriş yapmak suretiyle tedavüle koyduğu ve yakalandığında da üzerinden 4 adet daha olmak üzere toplam 7 adet her biri 100,00 TL değerinde sahte paranın ele geçirildiği böylece üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır. Ancak;

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.11.2015 gün ve 2014/12-388 Esas, 2015/403 sayılı kararında da belirtildiği üzere, erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı hususu dikkate alındığında, hakkında hükmedilen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanığın tabi olacağı denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR