Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/10972 K.2023/4213

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında müsnet suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, verilen cezayı hak etmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/17-339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hüküm tarihinde Seydikemer-Eşen T tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 05.05.2016 tarihli duruşmada bizzat veya Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) vasıtası ile hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi sureti ile 5271 sayılı Kanun' un 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülerek bozma nedeni yapılmıştır.

IV. KARAR