Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11096 K.2024/1276

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turhal Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2014 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 8.320,00 TL adli para cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilmesi üzerine, Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/96 Değişik iş ve 12.02.2016 tarihli kararıyla itirazın kabulüne, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

4. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi; sanık hakkında 5464 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin ikinci fıkrası ve dolandırıcılık suçunun şartlarının oluşup oluşmadığı tartışılmadan karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanık ve mağdurun arkadaş oldukları, sanığın mağdurun evinde bir gece kalması, masa üzerinde bulunan mağdura ait nüfus cüzdanındaki bilgileri ezberlemesi, internet üzerinden mağdurun kimlik bilgilerini girerek ...'tan kredi kartı başvurusunda bulunması, durumun Banka tarafından fark edilerek kredi başvurusu değerlendirme aşamasındayken red edilmesi, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 136 ncı maddesinin birinci fıkrasında belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmıştır.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü,

sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir.

Somut olayda; sanık ve mağdurun arkadaş oldukları, sanığın mağdurun evinde kaldığı sırada masa üzerinde bulunan mağdura ait nüfus cüzdanındaki bilgileri ezberleyerek internet üzerinden mağdurun kimlik bilgilerini girip ...'tan kredi kartı başvurusunda bulunduğu, durumun Banka tarafından fark edilmesi üzerine kredi başvurusu değerlendirme aşamasındayken ret edildiği anlaşılmakla; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 136 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ''Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme'' suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2016 tarihli ve 2016/93 Esas, 2016/277 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye bozma gerekçesi yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,