Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11113 K.2024/1768

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

1. HUKUKİ SÜREÇ

1. Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 6.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak, sanıkların dosyaları arasında hukuki veya fiili kesinti bulunup bulunmadığı değerlendirilerek hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır. Sanık ...'in temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, suçu kendisinin ihbar ettiği gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, olay tarihinde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde suçtan zarar görene ait işletmede konaklayıp sahte kimlik bilgileri kullanarak 100,00 TL sahte para verdikleri bu suretle atılı suçları işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Türkiye Cumhuriyeti ... Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporları ile ele geçirilen banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2019 tarihli ve 2016/8-1435 Esas, 2019/624 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; farklı meblağdaki paraların farklı yerlerde ye şekillerde piyasaya sürülmesinin fiili kesinti oluşturduğu göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu olayda farklı zamanda, aynı meblağ ancak farklı seri numaralı sahte paraları, Antalya ve Artvin illeri arasındaki mesafe de dikkate alınarak farklı yerlerde tedavüle koyan sanık ...'nın parada sahtecilik eylemlerinin ayrı suç oluşturduğu gözetilerek Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Sanıkların Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanıkların savunması, suçtan zarar görenin beyanı, ...'nın raporu ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların aynı kast ile fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçu işlediklerine ilişkin Mahkeme kabulünün yerinde olduğu, anlaşılmakla sanıkların temyiz isteği yerinde görülmemiş sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR