Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11131 K.2023/3554

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi suça konu taşınmazı taksim suretiyle paylaştıklarına, kendisine ait kullandığı yer ile sanığın yeri arasına tel çekmek için ölçüm yaptırıp kazık çaktırdığına, sanığın bu kazıkları söktüğünün dosya kapsamında sabit olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılanın fiili taksim suretiyle paylaştıkları taşınmazlar arasındaki sınıra katılanın ölçüm yaptırarak dikmiş olduğu kazıkları söken sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Katılanın fiili taksim suretiyle sanıkla paylaşmış oldukları suça konu taşınmazın sınırlarını ölçtürdüğü, sınıra kazıkların çakıldığı, sanığın bu kazıkları sökerek sınır bozmak suretiyle atılı suçu işlediği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR