Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11237 K.2024/1282

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddine gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.Çeşme Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Çeşme 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezası ve 120,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine; hırsızlık suçundan 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; katılanın kredi kartı ile ATM'de işlem yapmaya çalıştığı ancak cihaz bozuk olduğu için kartını cihaz içinde unutarak ATM'den ayrılması, katılanın arkasındaki sırada bekleyen sanığın bankamatik önüne geldiğinde cihaz içindeki katılana ait kredi kartını alması, katılanın bilgisi ve rızası dışında değişik zamanlarda birden fazla kez kullanarak harcama yapması, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf etme suçunun oluşabilmesi için mal sahibinin, malın nerede olduğunu bilmemesi, o şeyin üzerinde tasarruf imkanının kalmamış bulunması ve failin mal edindiği şeyin yitirilmiş mallardan olduğu inancını taşıması gerektiği dikkate alındığında; sahibi bilinen malın ya da çok kısa bir araştırma ile malın sahibinin belirlenmesi imkânının olması halinde kaybolmuş veya hata sonucu ele geçirilmiş eşyadan söz edilemeyeceği, bu kapsamda katılanan kendisine ait kredi kartını bankamatik cihazı içinde unutarak ATM'den ayrıldığı,

katılanın arkasında sırada bekleyen sanığın bankamatik önüne gelip cihaz içindeki katılana ait kredi kartını alarak, değişik zamanlarda birden fazla kez kullanıp harcama yapması şeklinde gelişen olayda, sanığın, çok kısı bir araştırma ile kredi kartının sahibini bulabilecek durumda olması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinde yer alan tanıma uygun şekilde malikin zilyetliğinden çıkmış olduğu ya da hata sonucu ele geçrildiği kabul edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin hırsızlık suçu kapsamında kaldığı anlaşılmakla.

Tebliğname'de bu yönde (2.) paragraftaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Katılanın anlatımını doğrulayan, ... tarafından yazılan müzekkere cevabı, ATM'ye ve benzin istasyonu'na ait güvenlik kamerası görüntüleri ve sanığın ikrar içerikli savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, sanığın temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR