Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11322 K.2023/10506

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, mağdurlar ..., ..., ... ve ...'e yönelik ayrı ayrı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında, mağdur ...'a yönelik banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine; sanık hakkında, mağdurlar ..., ... ve ...'e yönelik ayrı ayrı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın bozulması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sigorta firması yetkilisi olan sanığın, mağdurlara ait kredi kartı bilgileriyle, mağdurların bilgisi ve rızası dışında post cihazıyla çekim yapması, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanların ve mağdurların anlatımlarını doğrulayan Yapı Kredi Bankası ve Garanti Bankası'na ait kredi kartlarının hesap ekstreleri ve sanığın suçtan kurtulmaya yönelik tevilli savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, sanık müdafiinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR