KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2021/11483 E., 2022/4052 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan kurulan hükümler bakımından katılan ... vekili tarafından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan ... vekilinin suçun subut bulduğuna yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2- Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri bakımından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;
6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle, 5237 sayılı TCK.nın 152. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu kanun değişikliğine göre, 5237 sayılı Kanun'un 152. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “altı” ibaresinin “dört” şeklinde değiştirildiği, buna göre, suç tarihinde 15 yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 2 ve 152/1-a maddelerine göre, kamu malına zarar verme suçunda; asli zamanaşımı süresinin 4 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 6 yıl olduğu ve 15.09.2013 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 2 ve 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle değişik 152/1-a maddeleri
uyarınca asli dava zamanaşımı süresinin suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ...’un savunmalarının alındığı 18.02.2014 ve suça sürüklenen çocuk ...’ın savunmasının alındığı 15.05.2014 tarihlerinden, suça sürüklenen çocuk ... bakımından ise TCK.nın 66/1-e, 2 ve 67/4. maddeleri uyarınca olağanüstü zamanaşımı süresinin 15.09.2013 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşıldığından.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/11483, K. 2022/4052, 9 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama