Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11655 K.2022/2122

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığa gerekçeli kararın, önce son olarak bildirdiği adrese tebliğe çıkarılması, bu tebligatın iade edilmesi halinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereği MERNİS adresine tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden en son adresine 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebligat usulsüz olduğu kabul edilip temyiz isteminin reddine dair 10.06.2014 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen en son işlem olan 02.03.2011 günlü mahkumiyet karar tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;