Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/11762 K.2024/275

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası, resmi belgede sahtecilik suçundan aynı Kanun'un 204 üncü maddesi birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında, parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, resmi belgede sahtecilik suçundan aynı Kanun'un 204 üncü maddesi birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, olay tarihinde sanığın katılana ait işyerinde alışveriş yapıp sahte 50,00 TL parayı tedavüle sürdüğü eşgal bilgilerinin tespitinden sonra yakalandığında ise üzerinde 6 adet sahte 50,00 TL para ve 3 adet sahte 100,00 TL para ele geçirildiği ayrıca sanığın kolluk görevlilerine şikayetçinin kimlik bilgilerinin olduğu, kendi fotoğrafı yapıştırılmış sahte nüfus cüzdanı ibraz etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 07.04.2016 tarihli raporu ile sanıkta ele geçirilen nüfus cüzdanının mevcut fotoğrafın, evvelce aynı yerde bulunan fotoğrafın sökülüp alınmasından sonra tahrifen yapıştırma fotoğraf olduğu, ilk nazarda fark edilemeyeceği cihetle aldatma kabiliyetinin olduğu anlaşılmıştır.

3. T.C. ... Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile ele geçirilen banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın ikrar içeren savunması, ...'nın raporu, Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 07.04.2016 tarihli raporu, ele geçirilen sahte paraların miktarı ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin Mahkemece kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; sanık hakkında Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2012 tarihli ve 2011/412 Esas, 2012/103 Karar sayılı kararı ikinci kez mükerrir olduğu gözetilmeksizin, ikinci kez tekerrüre esas olmayan Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2008 tarihli ve 2008/87 Esas 2008/153 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümlerden 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin (A) 5 numaralı ve (B) 6 numaralı paragraflarındaki "... bu infaz rejimi uygulanırken 5275 sayılı Kanunun 108/2 maddesi gereğince Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2008 tarih ve 2008/87 – 2008/153 E.K. sayılı kararı ile aldığı 3 Yıl Hapis cezası miktarının göz önünde bulundurulmasına,

..." ibarelerinin çıkarılarak yerlerine "sanık hakkında Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2012 tarihli ve 2011/412 Esas, 2012/103 Karar sayılı kararın ikinci kez tekerrüre esas alınmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,