Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12011 K.2023/310

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eşme Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.04.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davası ile yapılan yargılama neticesinde, Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.04.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suça konu yerdeki geçit hakkını bilmediğine, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın katılanın geçit hakkı sahibi olduğu yolu kapatıp sürerek katılanın kullanımını engellediği iddiasına ilişkindir.

2. Kolluk olay yerinde 21.03.2016 tarihinde inceleme yapmış ,suça konu araziye giriş yolu üzerinde tahtadan kurulmuş geçmeye engel bulunduğu, tahtanın yere çakılmış ve yan kenarlarından sağlamlaştırılmış halde olduğu, yol olarak kullanılan arazi içinde bir iz olmadığı arazinin komple sürülmüş olduğuna ilişkin tutanak tutulmuştur.

3. Eşme Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/28 Esas sayılı dosyasıyla sanığın 114 Ada 50 numaralı parseli üzerine katılanın sahibi olduğu 114 Ada 23 numaralı parsel lehine geçit hakkı tesis edilmiş karar 20.12.2012 tarihinde kesinleştirilmiştir.

4. Eşme Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/28 Esas sayılı kararı 11.09.2013 tarihinde icra kanalıyla infaz edilmiş, infaz sonrası sanığın suça konu yolu kapatması nedeniyle hakkında Eşme Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/80 Esas sayılı dosyasıyla hakkı olmayan yere tecavüz suçundan dava açılmış sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Tapu kaydı dosya arasına alınmış 114 Ada 23 numaralı parselin katılan adına kayıtlı olduğu görülmüştür. Taraflar uzlaşmamıştır.

6. Mahkemece keşfe gidilmiş teknik bilirkişi raporunda, geçit hakkı tesis edilen taşınmazın boş ve ekilmemiş olduğunu, sanığa ait 114 Ada 50 numaralı parselin tamamının tütün ekili olduğunu tespit etmiştir.

7. Mahkemece sanık hakkında, mahallinde yapılan keşif sonucu davaya konu yerin sürülü olmadığı ve geçit hakkına konu yerden geçilmesine engel durum bulunmadığı anlaşıldığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın ilk derece mahkemesinin kararını istinaf etmesi üzerine, istinaf mahkemesince duruşma açılmış, taraf beyanları alınmış, mahallinde yeniden keşif yapılmış kolluk tarafından soruşturma aşamasında çekilen fotoğraflar olay yerine uygulanmış tutanak mümziileri tanık olarak dinlenmiştir.

2. İstinaf mahkemesince yapılan keşifte alınan teknik bilirkişi raporunda, kolluk görevlilerince tutulan tutanak ve çekilen resimler ile kadastro durumu çakıştırıldığında resimlerdeki tahta çitle gerilen yerin, geçit hakkı tesis edilen yolu kapattığını, mahkeme heyetiyle gidilen keşifte çitin kaldırıldığını bildirmiştir.

3. Tanık olarak dinlenen kolluk görevlisi S.A tahta çitin tespit tarihindeki yerini göstermiş tahta bariyerin telle köşelere bağlanmış arkadan tahta ile desteklenmiş şekilde olup tahta bariyer kaldırılmadan ... tarlaya geçmenin imkanının olmadığını tahta kapının da sabit olduğunu beyan etmiş, tanık İ.U. tahta bariyerin olduğu yerin yanından insanın geçebileceğini ancak araç traktör vs geçemeyeceğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, olay tarihinden daha önceki tarihte de aynı yolu kapatması nedeniyle hakkında dava açılıp hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, buna karşın olay tarihinde eylemini tekrar ... katılan lehine geçit hakkı tesis edilen yolun girişini tahta çitle kapattığı, mahkeme kararıyla tesis edilen, kesinleşip infazı da yapılan geçit hakkından sanığın haberdar olduğu daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği tüm dava dosyası kapsamından anlaşıldığından mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.04.2017 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,