Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12023 K.2024/1572

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin tarafından süresinde duruşma talebinde bulunulmuş ise de; hükmolunan cezanın süresi itibariyle kabulünde kanuni olanak olmayan duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 02.08.2017 tarihli iddianamesiyle, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2017 tarihli kararıyla, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 7 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2017 tarihli kararının, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.06.2018 tarihli kararıyla kaldırılmasına ve sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis ve 18.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik incelemeyle karar verildiğine, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine, sanığın üzerine atılı suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına ve kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

1.Dava konusu olay, kolluk güçleri tarafından yapılan yol kontrol uygulamasında sanığın kullandığı araç durdurulduğuna, aracın bagajından toplam sekiz (8) adet ruhsatsız tabancanın ele geçirildiği iddiasına ilişkindir. 2. İlk Derece Mahkemesince, sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında yer alan 30.03.2017 tarihli olay tutanağı ve arama tutanaklarında belirtildiği üzere, sanığın kullandığı araç yol kontrol uygulamasında durdurulmuş ve araçtan suça konu ruhsatsız tabancalar ele geçirilmiştir. Suça konu eşyalar hakkında Aydın Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nden alınan 24.04.2017 tarihli uzmanlık raporunda, sanığın kullandığı aracın bagajından ele geçirilen tabancaların çalışır vaziyette ve 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz silahlardan olduğu belirtilmiştir.

2.Silah ticareti yaptığına dair dosya kapsamında bir delil bulunmayan sanık hakkında, ele geçirilen silah sayısı da dikkate alınarak 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması hukuka uygun bulunmuştur.

3.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 22.06.2018 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,