Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12147 K.2023/3577

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın katılana ait olan arazinin içerisinden ikametine yol açıp geçerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tanıklar H. M. ve G.O.Ö.'nün suça konu araziyi İ. A.'dan dan satın aldıklarında İ.A.'nın evin arasından geçen yaklaşık 1 mt. genişliğinde patika yolun kullanım hakkını sanığa verdiğini bildiklerini ve bu şartla arsayı satın aldıklarını, katılana satarken de sanığın kullanımına rıza göstermesi şartıyla katılana sattıklarını beyan etmeleri karşısında; sanığın suç kastından bahsedilemeyeceğinden sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR