Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12248 K.2023/8695

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2016 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 23.02.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin, 26.09.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiisinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan şirket vekilinin temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, taşkın inşaat durumunun da mevcut olduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü,

1. Sanığın, kendisine ait arsasına bitişik vaziyette bulunan katılan şirkete ait arsa vasıflı taşınmaza iki adet hurda su tankı koymak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın sübut bulan hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü,

Davaya konu olayda, suça konu su tankerlerinin taşınabilir nitelikte olması, sanık tarafından sahiplenme iradesinin ortaya konmaması ve hükümden önce su tankerlerinin kaldırılmış olması dikkate alınarak sanığın katılan şirkete ait araziye sahiplenme kastı ile tecavüz ettiğine dair bir delilin mevcut olmaması gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiş,

Katılan vekili tarafından şirkete ait araziye su tankı ile birlikte taşkın inşaat da yapıldığı iddiasına ilişkin olarak, iddianamede eylemin katılan şirketin maliki bulunduğu araziye iki adet hareket kabiliyeti bulunmayan su tankını bırakarak katılan şirketin arazisinden yararlanmasına engel olması şeklinde belirtilmesi karşısında yargılamanın bu eyleme yönelik olarak yapıldığı hususu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın savunmasında katılan şirket sahibine ne zaman istenirse hurda su tanklarını kaldırabileceğini söylediği ve karşı tarafın bunu kabul ettiğini belirttiği, dosyada katılan şirket tarafından yapılan resmi bir ihtar olmadığı, sanığın şikayet sonrasında su tanklarını kaldırdığına ilişkin beyanının şirket vekili tarafından da doğrulanması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın hurda niteliğinde bulunan iki adet su tankını şirkete ait arsaya geçici olarak koymak şeklindeki eyleminde suça konu parseli sahiplenme kastının olmadığı anlaşıldığından verilen beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılan şirket vekilinin sanığın taşkın inşaat yaptığına ilişkin iddiası yönünden:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 225 inci maddesinin birinci fıkrasında "Hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir" hükmüne göre yargılama konusunun iddianamede belirtilen eylem ile sınırlı olması gerektiği, iddianamede cezalandırılması istenilen eylemin katılan şirketin maliki bulunduğu araziye iki adet hareket kabiliyeti

bulunmayan su tankını bırakarak katılanın arazisinden yararlanmasına engel olması şeklinde belirtilmesi karşısında yargılamanın bu eylemle sınırlı yapıldığına ilişkin mahkeme gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 26.09.2017 tarihli kararında katılan şirket vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,