KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2021/12386 E., 2024/89 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/2011 E., 2018/1271 K.
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
554 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraat kararı verilmiştir.
3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.06.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüyle, sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılmasına ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, 1. İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının doğru olduğuna, 2. Yeterli inceleme yapılmadan karar verildiğine, 3. Dosyaya sunulan ödeme makbuzlarının kabul edilmediğine, 4. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Dava konusu olay; sanığın, mağdurun aracına sigorta yapılması için mağdur tarafından kendisine verilen kredi kartı bilgilerini kullanarak, birden fazla kez sigorta ödemesi yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil elde edilemediğinden bahisle beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf talebi kabul edilerek hükmün kaldırılmasına ve sanığın mağdurun kredi kartı bilgilerini kullanarak, rızası olmaksızın ödeme yapmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilmiş ve mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Mağdurun, sanık tarafından yapılan kısmi ödemeye rıza göstermediği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Mağdurun beyanları, sanığın aşamalardaki tevil yollu savunmaları, banka tarafından sunulan cevabi yazılar, hesap dökümü ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesinin sanığın atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,
eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.06.2018 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2021/12386, K. 2024/89, 9 Ocak 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama