Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12421 K.2023/8180

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Araç Cumhuriyet Başsavcılığının 08.08.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 154/1, 50/1-a, 52 /2-4. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 5.400,00 TL ve doğrudan verilen 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece davadan el çekildikten sonra bu defa sanıklar ... ve ... hakkında Araç Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli ek kararı ile hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz istemi mahkemenin mazeretini kabul etmeyerek yokluğunda keşif yaptığına, haksız olarak ceza verildiğine, bilirkişi raporlarına karşı beyanda bulunma şansı verilmeden karar verildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, adil yargılama ilkelerine aykırı davranıldığına, delillerini sunması için süre verilmediğine, Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına aykırı davranıldığına, patosun kendilerine ait taşınmazın önünde ve üzerinde bulunduğuna, beraat etmesi gerektiğine, vesaireye ilişkindir.

2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi sanık ... hakkında 07.04.2016 tarihli kararla mahkumiyet hükmü kurulup sanıklar ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan hükmü kurulmaması üzerine 07.04.2016 tarihli kararı temyiz etmeleri üzerine mahkemenin ek kararla bu sanıklar hakkında beraat kararı verdiğine, verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıklar Ahmet, Ömer ve Müyesser arasında akrabalık bağı olup suça konu patos makinasını birlikte kullanmaları sebebiyle sanıkların fikir ve eylem birliği içinde atılı suçu işlediklerine, kararın hukuka aykırı olup ... ve ...'ın da mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ayrıca ek karar kurulurken sehven yine mala zarar verme ile ilgili hüküm kurulduğuna dolayısıyla ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

3. Katılan ...'ın temyiz istemi hakkı olmayan yere tecavüz suçunu sanıkların birlikte işlediklerine, beraat kararının yersiz ve hukuka aykırı olduğuna, 07.04.2016 tarihli kararın onanmasını 27.04.2016 tarihli kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay katılanın kendisine ait Boğdam Köyü 144 ada 39 parselde kayıtlı taşınmazını tel çit ile çevirdiği, bu taşınmaza komşu taşınmazın sahipleri olan sanıkların bu durumdan rahatsızlık duydukları katılana ait taşınmaz üzerine daimi olarak kendilerine ait patos makinesini bıraktıkları, patos makinasının bulunduğu yerin katılana ait olduğunu bilmelerine rağmen makineyi kaldırmadıkları ve bu suretle katılanın taşınmazından yararlanmasına engel oldukları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında 07.04.2016 tarihinde verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık savunması katılan ve tanık beyanları yapılan keşif alınan bilirkişi raporlarından sanığın katılana ait suça konu taşınmaza sürekli olarak patos makinası koymak ve kaldırmamak suretiyle tecavüzde bulunarak katılanın taşınmazından faydalanmasına engel olduğu anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında 27.04.2016 tarihinde verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıkların beraatine ilişkin verilen 27/04/2016 tarihli ek karara yönelik olup aynı tarihli konusuz kalan temyiz taleplerinin reddine yönelik ek karara karşı temyiz talebinin bulunmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kısa karar ve gerekçeli kararda sadece mala zarar verme suçundan hüküm kurulup hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ise usulünce aleni duruşma açılıp duruşma günü verilip, taraflara tebliğ edilmeden ve duruşmaya katıldıkları takdirde tarafların esas hakkındaki iddia ve savunmaları alınmadan ek kararla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule ve uygulamaya göre de;

Ek kararda hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hüküm kurulduğu belirtilip bu suç yönünden değerlendirme yapılmasına karşın hüküm kısmında mala zarar verme suçundan hüküm kurulması suretiyle kararda çelişki yaratılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli kararında sanık ... ve tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2.Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,