Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12426 K.2023/7475

Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasına göre itiraza tabi olduğu anlaşıldığından bu suç yönünden yapılan ön inceleme neticesinde dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçları ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında, hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında atılı suçlardan beraat kararı, sanık ... hakkında ise mala zarar verme suçundan mahkûmiyet kararı ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık ...'e verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. 2. Sanık ... müdafisinin temyiz isteği; atılı suçların unsurlarının oluşmadığına ve verilen kararların sanık ... lehine bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Aydın ili Koçarlı ilçesi, ... mahallesi, ... mevkiinde kadastrosu yapılmadığından tapusuz olan ve katılanın uzun süredir zilyetliğinde bulundurup çiftçilik yaptığı alanın, sanıkların ortak olduğu maden şirketinin faaliyetleri kapsamında işgal edilerek alandaki duvarların yıkıldığı ve sanıkların bu şekilde atılı suçları işlediğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hüküm yönünden; Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hüküm yönünden sanık müdafisinin temyiz talebinin incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmiştir. 2. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın ortak olduğu maden şirketinin faaliyetleri kapsamında işgal ettiği iddia edilen, katılanın zilyetliğindeki ve Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/241 Esas sayılı tescil davasına konu parselle ilgili düzenlenen kadastro bilirkişi raporunun ilkinde tespit edilen alan miktarı ile aynı bilirkişi tarafından düzenlenen ek raporda tespit edilen alan miktarı ve kapsamı arasında farklılık bulunduğu,

işgal edilen alanla ilgili gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından mahkemece mahallinde keşif yapılarak bu alanın maden işleme ruhsatında tespit edilen saha içerisinde kalıp kalmadığı hususunun bilirkişi marifetiyle kesin biçimde tespit edilerek ve katılanın bu alanı uzun süredir kullanıp kullanmadığı hususunda dinlenecek tanık beyanlarına göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, tescil davasının sonucu beklenmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan, Tebliğnamenin bu kısımla ilgili onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

3. Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden;

Sanığın, ... ile ortağı ve aynı zamanda müdürü olduğu maden şirketindeki hissesini 06.11.2014 tarihinde Saliha Yılmaz'a devrettiği hususu gözönüne alındığında, bu tarihe kadar gerçekleşen işgal eylemi ile ilgili sanığın görev bazında sorumlu olup olmadığının tespiti için gerekli belgelerin temyiz denetimine imkan tanıyacak şekilde dava dosyasına eklenmediği belirlenmiştir.

Öte yandan katılanın zilyetliğindeki taşınmazla ilgili Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/241 Esas sayılı tescil davasına ilişkin olarak düzenlenen ilk bilirkişi raporunda tespit edilen alan miktarı ile aynı bilirkişi tarafından düzenlenen ek raporda tespit edilen alan miktarı ve kapsamı arasında farklılık bulunduğu nazara alındığında,

işgal edilen alanla ilgili gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından mahkemece mahallinde keşif yapılarak bu alanın maden işleme ruhsatında tespit edilen saha içerisinde kalıp kalmadığı hususunun bilirkişi marifetiyle kesin biçimde tespit edilerek ve katılanın bu alanı uzun süredir kullanıp kullanmadığı hususunda dinlenecek tanık beyanlarına göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bu hususlara uyulmayarak eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararları verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan, Tebliğnamenin bu kısımla ilgili onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

V. KARAR