Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12432 K.2023/4185

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5 ay hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.09.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkûmiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine; ''...Sanık ...'ın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurları yönünden oluşmaması nedeniyle CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca sanığın BERAATİNE...'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz isteği; sanığın Hazine'ye ait taşınmaz üzerine inşaat yaparak kullandığına, suçun sabit olduğuna, eksik inceleme üzerine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın, Yolboyu Mah. 618 Parsel numaralı Hazine'ye ait yerde inşaat yaparak tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 618 Parsel numaralı Hazineye ait yerde inşaat yaptığının tespit edilmesi üzerine açılan davada; sanığın evi yaptığını dedesinden kaldığını ikrar etmesi düzenlenen bilirkişi raporlarında Hazineye konu yerde tecavüz oluşturacak şekilde yapının yapıldığı tespit edilmesi nedeniyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suça konu 618 no.lu parselin tapuda, Maliye Hazinesi adına susuz tarla vasfıyla kayıtlı olup, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik ile sanığın 618 no.lu parsele yönelik eyleminin suç olmaktan çıkartılması karşısında, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkûmiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine ''...sanığın atılı suçtan beraatine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine...'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın ev yaptığı dava konusu 618 no.lu parselin tapuda Maliye Hazinesi adına susuz tarla vasfıyla kayıtlı olduğu hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle fiilin suç olmaktan çıkarıldığı anlaşılmakla; sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.09.2018 tarihli kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,