Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12683 K.2023/402

1.Sanık hakkında, başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.01.2020 tarihli ve 2020/1401 soruşturma numaralı seri muhakeme usulü kabul tutanağına istinaden, 2020/1401 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne karar verilerek, sanığın, Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.01.2020 tarih ve 2020/124 Esas, 2020/129 Karar sayılı kararı ile iki kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 268 ... maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.01.2020 tarih ve 2020/124 Esas, 2020/129 Karar sayılı kararına karşı sanık ve sanık müdafi tarafından, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması ve hükmolunan cezada indirim yapılması gerektiği nedenleriyle itiraz yoluna başvurulması üzerine, Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.03.2020 tarih ve 2020/346 D.İş sayılı kararı ile sanık hakkında verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından itirazın reddine karar verilmiştir.

3.Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.03.2021 tarih ve 2020/18982 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 07.05.2021 tarih ve KYB-2021/48179 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 07.05.2021 tarih ve KYB-2021/48179 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 28/01/2020 tarihli ve 2020/1401 soruşturma, 2020/3408 esas, 2020/150 sayılı talepname uyarınca Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2020 tarihli kararıyla, 21/06/2017 ve 02/07/2017 tarihli başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma eylemleri sebebiyle sanığın ayrı ayrı mahkumiyetine dair karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, sanığın aynı mağdura ait kimlik bilgilerinin kullanılması şeklinde gerçekleşen ilk eylem tarihinin 21/06/2017, ikinci eylem tarihinin ise 02/07/2017 olduğu, her iki suçun da Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 28/01/2020 tarihli talepnamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukukî kesinti olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu ve bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında aynı mağdura karşı işlendiği nazara alınarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası;

"Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla bir suç işleme kararının icrası kapsamında, 21.06.2017 ve 02.07.2017 tarihlerinde İstanbul İlinde kardeşi mağdur ...'a ait kimlik bilgilerini kısa aralıkla değişik zamanlarda hukuki veya fiili kesinti olmaksızın kullanarak aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla kez işlediği belirlenen hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 268 ... maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek hapis cezanın aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeden her bir eylem için ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.03.2020 tarih ve 2020/346 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,