Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/12980 K.2021/18628

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 13/1 ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2020 tarihli ve 2019/893 esas, 2020/488 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2020 tarihli ve 2020/1041 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Benzer bir olay nedeniyle, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13/12/2018 tarihli ve 2018/5328 esas, 2018/14364 karar sayılı ilâmında, "Sanığın, ... adresinde bulundurmak üzere ruhsata bağlattığı dava konusu silahı, ikametgahını başka bir adrese naklederek yeni ikametgahında bulundurmaktan ibaret eyleminin atılı suçu oluşturmayacağı, nakil aşamasında yetkili mercilerden izin almamasının idari işlem eksikliği olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi..." şeklinde belirtildiği üzere;

sanığın bulundurma ruhsatlı silahını, ikametgahını değiştirmesi sonrası izinsiz olarak ruhsatta belirtilen adresi dışında kullanmış olduğu araç içerisinde bulundurmaktan ibaret eyleminin atılı suçu oluşturmayacağı, nakil aşamasında yetkili mercilerden izin almamasının idarî işlem eksikliği olarak değerlendirilmesi gerektiği ve sonuçta 6136 Sayılı Kanun'a aykırılık suçunun oluşmadığı gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29.06.2021 gün ve 2021/12444 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.08.2021 gün ve KYB/2021/90043 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve tüm dosya kapsamına göre; hükümlü ...'ın İstanbul Anadolu Adliyesi 53. Asliye Ceza Mahkemesinde zabıt katibi olarak görev yaptığı 29.05.2019 tarihinde Ankara Adalet Akademisine tayin olduğu; bu hususun Ankara Adalet Akademisi Başkanlığı yazısı ile doğrulandığı ve hükümlünün 29.05.2019 tarihinde Ankara'ya gelerek burada göreve başladığı, sanığın savunmasına göre 08.06.2019 tarihinde eşyalarını arkadaşlarına dağıtmak üzere İstanbul'a tekrar geldiği ve kira sözleşmesinin bitmesi nedeni ile evindeki eşyaları arkadaşlarına verdiği ve dava konusu silahı annesinin üzerine kayıtlı araca bırakıp;

suç tarihi olan 09.06.2019 (pazar günü) tarihinde kendi beyanına göre araçla yemek yemeye giderken polisin rutin kontrolünde bulundurma ruhsatlı silahın ele geçirildiği olayda; silahın nakil sırasında taşındığına dair emare ya da nakil belgesi bulunmadığı gibi kendi beyanına göre de arkadaşları ile yemek yemeğe giderken taşıdığının anlaşıldığı, bulundurma ruhsatının silah taşıma hakkı vermediği ve sanığın 21.10.2019 tarihli duruşmada hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını kabul ve talep etmesi,

maddi zarar bulunmayışı ve adli sicilinde engel sabıkası bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itirazın mercii tarafından reddine dair kararında isabetsizlik görülmemiştir.