Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/13218 K.2022/3027

Gereği görüşülüp düşünüldü: Ek kararın infazın durdurulması talebine ilişkin olduğu, yokluğunda verilen ve 11.04.2012 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilerek hükmü yasal süre içinde 12.04.2012 tarihinde temyiz ettiği gözetilmeden, Ceza Genel Kurulunun temyiz harcı alınması gerekmediğine ilişkin 01.04.2014 gün ve 2013/669 Esas, 2014/160 sayılı kararı da dikkate alındığında, sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 06.06.2012 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, süresinde yapılan temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 19.12.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,