Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/13435 K.2021/19785

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Cumhuriyet Savcısının, sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Mahkemece 17.02.2015 tarihinde sanık ... hakkında verilen hükmün, sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği ve bu hükmün temyiz edilmemesi sebebiyle kesinleştiği, ancak diğer sanık ...'ın hakkında kurulan hükmü temyiz etmesi ve Dairemizce temyiz eden sanık ... yönünden hükmün bozulması üzerine, bozma sonrası sanık ... hakkında tekrar yargılama yapılarak hüküm kurulması hukuki değerden yoksun olup sanık hakkında 17.02.2015 tarihinde kurulan hükmün temyiz edilmeden kesinleşmesinden dolayı incelenmeksizin İADESİNE,

2- Cumhuriyet Savcısının ve sanık ...'ın hakkında verilen hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Torul Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2015 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının TCK.nın 50/1-d maddesi uyarınca tedbire çevrildiği ve aleyhe temyiz olmadığı, 1412 sayılı CMUK.nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşması nedeniyle, son hükümde verilen hapis cezasının TCK.nın 50/1-d maddesi uyarınca başka bir tedbire karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde adli para cezasına hükmedilmesi,