Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/13499 K.2024/820

Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2009 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hüküm sanığın yüzüne karşı 17.11.2009 tarihinde tefhim edildiği ve kanun yoluna başvuru şeklinin başka suçtan cezaevinde olan sanığa usulüne uygun bildirilmediği tespit edilmiş ise de; hükmün süresinde temyiz edilmemesi üzerine mahkemece kesinleştirme yapıldığı, sanığın 08.03.2010, 06.04.2011 ve 06.06.2011 tarihli dilekçeleri ile hakkında hükmolunan ceza hakkında mahsup talebinde bulunduğu,

16.05.2012 tarihli dilekçesi ile lehine olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiği, 19.09.2014 tarihli dilekçesi ile hakkındaki mahkumiyet hükmüne dair gerekçeli kararın ve kesinleşme şerhinin tarafına tebliğini talep ettiği, 24.09.2014 tarihinde gerekçeli kararın ceza infaz kurumunda kendisine tebliğ edilmesi sonrasında 05.11.2014 tarihinde tekrar temyiz dilekçesi sunduğu,

26.12.2016 tarihli dilekçesi ile hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine itiraz ettiği ve hakkındaki mükerrirliğin kaldırılmasını talep ettiği, 05.09.2017 tarihli dilekçesi ile hakkında hükmolunan hapis cezasının açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği, 02.04.2018 tarihli dilekçesi ile hakkında hükmolunan hapis cezası hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, 17.04.2018 tarihli dilekçesi ile hakkında hükmolunan hapis cezasının hukuka aykırı olduğunu ve dosyanın yeniden incelenmesini talep ettiği,

04.11.2019 tarihli dilekçesi ile hakkında seri muhakeme usulünün uygulanmasına dair lehe kanunun uygulanmasını talep ettiği, 03.02.2020 tarihli dilekçesi ile 7188 sayılı Kanun ile lehine olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiği, sanığın yukarıda bahsi geçen tüm taleplerin mahkemece ek karar ile reddine karar verildiği ve bu kararların kesinleştiği, sanığın bu suretle hükümden haberdar olduktan uzun bir süre sonra 21.12.2020 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın yasa yolunda yanıltıldığına dair Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Tebliğnamedeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yüzüne karşı verilen hükmü karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,