Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/13527 K.2024/1680

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 202 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 tarihli kararının katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17.02.2020 tarihli kararı ile Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı davadan haberdar edilip, delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; Atılı suç oluştuğu halde sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın meskenindeki sayaca yaptığı müdahalenin mühürde sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmadığı iddiasına ilişkindir.

2. Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin 15.06.2012 tarihli kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağı ile sanığın köydeki ikametinde kendi adına kayıtlı sayaçta görevliler tarafından yapılan kontrolde, sayaçtaki mührün Bakanlığa ait mühürler olmadığı, taklit edilmiş mühürler olduğu belirlenmiştir.

3. Gaziantep İl Bilim, Sanayi ve Teknoloji Müdürlüğü'nün 16.04.2013 tarihli raporu ile elektrik sayacı üzerindeki Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığına ait mühürlerin sahte olduğu, iğfal kabiliyetinin bulunduğu, bundaki amacın ise numaratörle oynanarak tüketilen safiyatın düşürülmesinin sağlandığı kanaatine varıldığı belirlenmiştir.

4. Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğü'nün 01.06.2016 tarihli raporu ile kurşun üzerinde bulunması gereken izler okunamadığından ..., Metroloji ve Standardizasyon Genel Müdürlüğü adına Genel Müdürlükçe üretimi yapılan ölçü ayar damgalarıyla yapılıp yapılmadığının tespit edilemediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, Hazine Maliye Bakanlığı Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünün kurşun üzerinde bulunması gereken mühür izlerinin bulunmadığı, ..., Metroloji ve Standardizasyon Genel Müdürlüğü adına Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğü tarafından üretimi yapılan ölçü ayar damgalarıyla yapılıp yapılmadığının tespit edilemediğine dair teknik komisyon raporu dikkate alındığında, sanığa yüklenen mühürde sahtecilik suçunun unsurları oluşmadığından hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR