Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/13553 K.2022/2378

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık tarafından verilen 26.02.2015 tarihli dilekçenin eski hale getirme talebini de içerdiği anlaşılmakla, eski hale getirme istemi hakkında karar verme yetkisinin CMK.nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin eski hale getirme talebinin reddine dair ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligat, "tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" hükmü gereği, sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın duruşmada bildirdiği adresine tebligat yapılmadan doğrudan beyan ettiği adrese MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmesinin hukuki sonuç doğurmayacağı, yapılan tebligatın usulsüz olduğu göz önüne alınarak ve sanığın eski hale getirme talebinin yerinde ve öğrenme üzerine yaptığı 26.02.2015 tarihli temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;