Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/13660 K.2021/19277

Gereği görüşülüp düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 172/2. maddesinde yer alan hüküm ile kovuşturmaya yer olmadığına dair verilip de kesinleşen kararların şüphelilerin hukuki güvencesini sağlamak bakımından yeniden soruşturulabilmesi için yeni delil bulunması şartına bağlandığı,

bu şartın aynı zamanda ceza muhakemesine hakim olan “hukuk devleti”, “adil yargılanma hakkı” ve “non bis in idem” (aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz)” ilkelerinin ihlallerini de engelleyeceği ve 5271 sayılı CMK.nın 225/1. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak kanuna uygun düzenlenen iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği;beraat kararının da aynı şekilde usulüne uygun olarak açılan kamu davasında CMK'nın 223/1. maddesi gereğince verilebilen hüküm çeşitlerinden olduğu,

somut olayda ise sanıklar hakkında usulüne uygun yeni delil bulunmadan kanuna aykırı şekilde kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında katılan ...'na yönelik başkasına ait banka ve kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle CMK.nın 223/8. maddesi gereğince düşme kararı yerine, beraat kararı verilerek CMK'nın 172/2. ve 225/1. maddelerine aykırı davranılması,