Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/14091 K.2024/720

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı sahte olduğunu bilerek tedavüle koyma suçundan dava açılmıştır.

2. Gaziantep 6.Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Gaziantep 6.Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.06.2020 tarihli ve 2018/9959 Esas, 2020/13687 Karar sayılı kararı ile ''temel ceza tayininde alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak hüküm kurulması, parada sahtecilik suçunun teselsülü bünyesinde barındırması ve aynı gün içinde değişik zamanlarda aynı kişiye sahte para verilerek piyasaya sürülmesinin suçun temadi unsurunu oluşturduğunun gözetilmeyerek Türk Ceza Kanunu 43 üncü maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini ve sanık hakkında Türk Ceza Kanunu 197 nci maddesi birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına'' karar verilmiştir.

4. Sanık hakkında yeniden duruşma açılarak Gaziantep 6.Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. CMUK'un 326/son maddesi uyarınca neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLER

Sanık temyiz isteği; lehe hükümlerin uygulanmadığı ve tekerrür şartlarının oluşmadığına İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'ın, mağdur ...'ın iş yerine alışveriş bahanesiyle gelerek mağdurun çalışanı tanık E.C' den 100,00 TL'lik banknot ile iki adet meyve suyu alması kısa bir süre sonra yeniden gelen sanığın yine 100,00 TL'lik banknot ile üç adet meyve suyu alması üzerine mağdur ...'ın şüphelenmesi ve paraları kontrol etmesiyle paraların sahte olduğunu anlaması üzerine durumu kolluk kuvvetine ihbar ettiği olaya ilişkindir.

2. TCMB Gaziantep Şubesi, 26.04.2014 tarihli inceleme ve değerlendirme raporunda banknotların sahte olduğunu ve aldatma kabiliyetinin olduğu tespit edilmiştir.

3. Sanık 07.05.2015 tarihli duruşmadaki savunmasında suçunu ikrar etmiş, parayı uyuşturucu satıcılarından sahte olduğunu bilerek aldığını, paraları da bozdurmak için mağdurun dükkanından alışveriş yaptığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay günü sanığın, mağdurun işyerine alışveriş bahanesiyle iki kez gittiği, iki adet 100,00 TL'lik banknot verdiği, her iki banknotunda TCMB Gaziantep Şubesince düzenlenen 24.06.2014 tarihli inceleme ve değerlendirme raporuna göre iki banknotunda sahte olduğunun tespit edildiği, sanığın sahte olduğunu bildiği halde tedavüle koymak suretiyle parada sahtecilik suçunu işlediği, sanığın tevil yoluyla ikrarı, kollukça düzenlenen tutanakların içerikleri ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın suçunun sabit olduğu yönünde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında adli sicil kaydından anlaşılan Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 31.03.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü bulunmaktadır. Bu sebeple tekerrür yönünden temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Sanığın adli sicil kaydından anlaşılan, suç işleme eğilimi ve kişiliği ile tüm dava dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; lehe hükümlerin uygulanması hususuna ilişkin Gaziantep 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2021 tarihli kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

5. Kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen suça konu sahte paraların 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

6. Kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığın soyadının ''Kaplan'' olarak gösterilmesi karar yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

7. CMUK'un 326/son maddesi kapsamında kazanılmış hak gerekçe gösterilerek, sonuç ceza olarak parada sahtecilik suçundan 2 yıl hapis cezasıyla birlikte 5 gün adli para cezasına hükmedilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni olarak gösterilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün 5 numaralı bendinde açıklanan nedenle, Gaziantep 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 02/02/2021 tarihli ve 2020/292 Esas numaralı kararın, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 nci maddesi gereği hükmün 9 numaralı fıkrasına '' adli emanetin 2014/4391 sırasında kayıtlı iki adet 100,00 TL'lik sahte banknotun 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,