Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/14238 K.2023/7463

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 13.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği; sanıkların eyleminin suç oluşturduğuna ve verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanıkların Adana İli Sarıçam İlçesi Ünlüce Mahallesi'nde bulunan, devletin hüküm ve tasarrufu altında tescil dışı bırakılan alanda 86.492,04 metrekare yeri sürmek suretiyle atılı suçu işlediklerine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; dosyada bulunan ve Sarıçam Kaymakamlığı'nın suça konu yerle ilgili 06.11.2014 ve 06.11.2015 tarihlerinde verdiği men kararlarına dayanak teşkil eden kadastro bilirkişisinin raporunda, ilgili alanın devletin hüküm ve tasarrufu altında tescil dışı bırakılan yerlerden olduğunun belirtilmesi karşısında, sanıkların eyleminin hükümden önce yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un birinci maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca suç olmaktan çıkarıldığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesi tarafından verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR