Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/14301 K.2023/2366

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ile doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.05.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istemi dosya kapsamında elde edilen delillerden atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hazine adına kayıtlı taşınmazda kazı yapıldığının sabit olduğuna, suçun oluştuğuna, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay sanığın su yolu açmak ve su yolunu değiştirmek amaçlı hazineye ait arazide kazı yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. Şikayet üzerine Milli Emlak Kurumu yetkililerince olay yerinde inceleme yapılmış sanığın hazineye ait Hali Arazi vasıflı ... Mahallesi 173 Ada 47 numaralı parselde 10-15 metre derinliğinde kazı yaparak su aradığına ilişkin tutanak düzenlenmiştir.

3. Mahkemece keşif yapılmış alınan teknik bilirkişi raporunda suça konu alanın 173 Ada 47 numaralı parsel olup Hali Arazi vasfında olduğu, kazı yapılan alanın 224,04 metrekare olduğu, yapılan kazı işleminin yüzeysel morfolojiyi biraz değiştirmiş olsa da suyun akış yönünü etkileyecek şekilde topoğrafik eğimi değiştirmediği, yani yapılan kazının gerek yüzey suyunun gerekse yeraltı suyunun akış yönünü değiştirmediği bildirilmiştir.

4. Mahkemece sanığa ek savunma verilmiş ve sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin üçüncü fıkrasındaki suçu değil, 30.05.2017 havale tarihli fen bilirkişisi ek raporunda belirtildiği gibi hazineye ait taşınmazın 224,04 metrekarelik alanına tecavüz edilmesi ve hazine ile sanığa ait taşınmaz arasındaki sınırları bozması nedeniyle "Hakkı Olmayan Yere Tecavüz" suçunu oluşturduğu gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince "Sanığın olay tarihinde Hazineye ait olan ... ilçesi ...

Mah. 173 ada 47 parsel no.lu taşınmazın 224,04 metrekarelik kısımında 10-15 metre derinliğinde suyolu açmak amaçlı olarak idareden izinsiz kazı yapmak suretiyle kamuya ait suların mecrasını değiştirdiğinin iddia edildiği olayda, sanık hakkında TCK 154/1-2 maddesinden ek savunma verilerek Hakkı Olmayan Yere Tecavüz suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; suça konu 173 ada 47 parsel no.lu taşınmazın niteliğinin tapu kaydında hali arazi olarak yer alması, Hazine adına kayıtlı taşınmaz malın yöre halkının ortak yararlanmasına tahsis edilmediğinin anlaşılması,

ayrıca bilirkişi raporuna göre sanık tarafından yapılan kazıların büyük bir bölümünün kendi parseli içerisinde kaldığı, kazıların yüzeysel morfolojiyi biraz değiştirmiş olsa da suyun akış yönünü etkileyecek şekilde topoğrafik eğimi değiştirmediği yani yapılan kazının gerek yüzey suyunun ve gerekse yeraltı suyunun akış yönünü değiştirmediği sonuç olarak 173 ada 2 no.lu parselin sahibi sanık tarafından yapılan kazıların suyun yönünü değiştirmediği, suyun akım yönünün yine aynı mecrasında olmaya devam edeceğinin tespiti" nedeniyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a)bendi uyarınca BERAATİNE karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın yapmış olduğu kazı çalışmasının suyun mecrasını değiştirmediğine ilişkin alınan teknik bilirkişi raporu, suça konu taşınmazın suç tarihinde köylünün ortak kullanımına ait taşınmazlardan olmaması ve 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki suçun kamuya ait taşınmazları kapsamaması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.05.2018 tarihli kararında katılan Maliye Hazinesi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,