Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/14553 K.2024/1061

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 04.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, her biri için ayrı ayrı olmak üzere 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafinin temyiz isteği, sanığın kovuşturma aşamasında savunması alınmadan hüküm kurulduğu, sanığın atılı suç bakımından hataya düştüğü, suç kastının bulunmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığı, sanık ...'ün yetkilisi olduğu şirket ile yapılan üye iş yeri sözleşmesine göre sanık ...'ın hukuki ve cezai yönden sorumlu tutulamayacağına ilişkindir. 2. Sanık ...'ün temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, müştekinin olay günü sanık ...'ün yetkilisi olduğu çağrı merkezi tarafından sanık ... adına kayıtlı telefon numarası ile arandığı, arayan kişinin müştekiye, Refa Medikal isimli sigorta şirketinden aradığını, önceki yıla ait sigorta poliçesi olduğunu, bu sebeple 400,00 TL borcu olduğunu söyleyip, müştekiden kredi kartı bilgilerini aldığı, sonrasında bu bilgiler kullanılarak, sanık ...'ın yetkilisi olduğu Refa Medikal isimli şirketten mail order yöntemi ile 400,00 TL tutarında harcama yapıldığı, bu suretle sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinde düzenlenen ceza indiriminin mahkemenin takdirinde olup, uygulanması konusunda zorunluluk bulunmadığı, dava dosyası kapsamına göre, sanıkların savunmalarında lehe hükümlerin uygulanması konusunda açıkça talepte bulunmadıkları, sanıklar tarafından açıkça talepte bulunulmayan bir konuda indirim uygulanmama gerekçesinin açıklanmasının zorunlu olmadığı, ayrıca mahkemece, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gibi lehe olan kurumların sanıklar hakkında olumlu kanı oluşmaması nedeniyle uygulanmadığının belirtildiği,

sanıklar hakkında olumlu kanısı olmadığını açıklayan mahkeme bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesindeki takdiri indirim nedenlerinin yeniden tartışılması gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmesinin isabetli olmayacağı değerlendirilmekle, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Olayın intikal şekli ve zamanı, müştekinin aşamalardaki beyanları, sanıkların aşamalardaki tevilli ikrar yollu savunmaları, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu cevabi yazısı, banka cevabi yazıları, sanık ...'ın yetkilisi olduğu şirket ile sanık ...'ün ortak sanal pos kullanımına ilişkin üye iş yeri sözleşmesi içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanıkların yetkilisi olduğu şirketler arasında yapılan sözleşmenin sanık ...'ın cezai sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, sanık ...'ın kovuşturma aşamasında Gaziosmanpaşa 13.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.10.2015 tarihli ve 2015/194 Talimat sayısı ile ve Bursa 12.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.10.2015 ve 2015/335 D.İş sayısı ile savunmalarının alındığı anlaşıldığından, sanık ... müdafinin ve sanık ...'ün temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR