Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/14867 K.2022/1938

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanunu'nun 16 ve Tebligat Yönetmeliği'nin 25. maddelerinde yer alan, “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” şeklindeki düzenleme gereğince, öncelikle kendisine tebliğ yapılacak şahsın adreste bulunmadığı tespit edilerek mazbataya yazılmalı, daha sonra aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine tebligat yapılmalıdır.

Somut olayda yokluğunda verilen hükmün, adreste kardeşine tebliğ edildiği ancak tebligat evrakında tebligatı teslim alan şahsın sanıkla aynı konutta birlikte oturup oturmadığı hususu belirtilmediğinden yapılan tebligatın usulsüz olduğu, anlaşılmakla sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun Yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan mahkumiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;