Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/14873 K.2023/10601

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. İstanbul 70. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine, ilişkindir. 2. Sanık vasiinin temyiz isteği, kararın hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın, mağdura ait kredi kartı bilgilerini ele geçirerek, tanık M.E.A. adına uçak bileti almak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması hukuka aykırılık bulunmuş, ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanık hakkında hüküm kurulurken, hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas birim gün sayısının karşılığı belirlenip hesap edilmesi sırasında uygulamaya ilişkin kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırılık bulunmuş, ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın, düzeltilerek onama sebepleri dışında, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve vasiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle İstanbul 70. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli kararında sanık ve vasiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 6 günün 5 güne,

etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ile belirlenen 3 günün 2 güne ve 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20.00 TL'den hükmolunan 60,00 TL adli para cezasının ise 40,00 TL'ye indirilmesi ve hükmün dördüncü paragrafına ''...nazara alınarak...'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''...5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca...'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,