Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15064 K.2022/18410

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı CMK.nın 280/1-a maddesinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303. maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f),

(g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı yasanın 303/1-a bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Oluşa, dosya kapsamına ve tanıkların beyanlarına göre, sanığın, fiilen kullandığı evin kardeşler arasında yapılan şifai anlaşma doğrultusunda katılana bırakıldığı ve tapuda sadece katılan üzerine kayıtlı olduğu anlaşılmakla; sanığın bir hakka dayanmaksızın ve katılanın rızası dışında kullandığının sabit olması karşısında, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,