Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15089 K.2023/8060

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 28.10.2016 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.600,00 TL ve doğrudan verilen 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; duruşmada dinlenen tanık ile katılan arasında husumet olduğundan beyanlarına itibar edilmemesine, suçun sabit olup mülkiyet hakkı kapsamında sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, Antalya İli Aksu İlçesi Kurşunlu Köyündeki 230 ada 112 nolu Hazineye ait parselde bulunan serasını sulamak için katılana ait taşınmazdan su borusu geçirmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. 2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın sübut bulan hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, katılanın araziyi satın almasından önce, önceki sahibin rızası ile döşenmiş olduğu anlaşılan sulama borularından dolayı suç işleme kastının bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e),

(f),(g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dava dosyası üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Katılan vekilinin temyiz istekleri yönünden

Yargılama aşamasında dinlenen tanık ve katılanın beyanlarına göre, sanığa ait su borularının katılanın taşınmazı satın almasından önce yerleştirildiği ve katılanın bu durumu bilerek ve kabullenerek alım işlemini gerçekleştirdiği, eylemin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından sanığın suç işleme kastının bulunmadığı gerekçesiyle kurulan Beraat hükmünde sonuç itibarıyla hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin, 21.12.2018 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,