Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15094 K.2023/8703

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Karabük Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2016 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın beraatine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın kastının bulunmadığına, suça konu su borularının başkalarının arazisinden de geçtiğine, mahkemenin eksik inceleme ile hatalı karar verdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, katılana ait parselden pis su borularını geçirmek ve katılanın rızası dışında boruları ilgili yerde tutmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. 2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılanın, rızasının sona erdiğini, boruların kaldırılması gerektiğini bildirmesine karşın sanığın katılanın taşınmazından geçen atık su borularını kaldırmamak suretiyle yüklenen suçu işlemiş olduğu gerekçesiyle sanığın beraatine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın, mülkiyeti öncesinde Hazine'ye ait olan 154 ada 76 parsel sayılı taşınmaza, 03.10.2013 tarihinde Orman Kanunu'nun 2B maddesi kapsamında satın almak suretiyle malik olduktan sonra ilgili su borularının kaldırılmasını istediği anlaşılmış ise de; davaya konu edilen kanalizasyon borularının kadim zamandan beri kullanımda olduğu, katılanın taşınmazı satın almasından önce de yer altında sanığın kullanımına tahsis edildiği gözetildiğinde sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre suç kastıyla hareket ettiğine ilişkin mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş, bu nedenle Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR