Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15193 K.2023/8697

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2017 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Alanya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5 ay hapis ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; keşif yapılarak bilirkişi raporu alınması gerektiğine ve sanığın atılı suçu işleme kastı bulunduğundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü,

1. Sanığın, katılana ait parselde yol açmak ve katılanın rızası dışında buradan geçmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü,

Suça konu parsellerin Kadastro Kanunu'nun 22/A maddesi uyarınca kadastro yenileme çalışmasına tabi tutulduğu ve çalışmanın tamamlanarak kesinleştiği, gönderilen krokiye göre, suça konu olduğu iddia edilen taşınmaz kısmının sanığa ait taşınmaza dahil edildiği, taşınmazın mülkiyeti hususunda ihtilaf bulunduğu, sanığın suç kastı ile hareket etmediği gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun ancak kasten işlenebileceği hususu gözetildiğinde; sanığın tecavüzünün devam ettiği tarihte dava konusu yerin hukuki uyuşmazlığa konu olup olmadığının ve bu bağlamda kadastro çalışması yapılması hususunun da birlikte değerlendirilmesi, sanığın kendisine ait olduğunu düşündüğü bir yere inşaat yapmak düşüncesiyle mi yoksa hakkı olmayan yere tecavüz kastıyla mı hareket ettiğinin belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu itibarla; 06.02.2017 tarihli fen bilirkişisinin raporuna göre; sanığın katılana ait parselin 203,73 metrekarelik kısmını işgal ettiğine ilişkin tespit yapıldıktan sonra, kadastro yenileme çalışmasının yapılarak bu işlemin 28.06.2018 tarihinde kesinleşmesini müteakip Antalya Kadastro Müdürlüğü'nce gönderilen yeni kroki esas alınmak suretiyle Mahkemece yeniden keşif yapılıp işgal edilen bir alan olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılması gerekirken sadece kroki ve uydu fotoğrafı değerlendirilerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.02.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,