Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15567 K.2022/2346

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesinde “Tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği.’’ düzenlemesine yer verildiği; somut olayda, sanığın yokluğunda verilen hükmün, bilinen son adresine 7201 sayılı Yasanın 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak UYAP sisteminden yapılan incelemede sanığın tebliğ tarihinde Diyarbakır E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda bulunduğu, bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; sanığın eski hale getirme talebi kabul edilip, temyiz isteminin süresinde olduğu nazarara alınarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen 6136 sayılı Yasaya muhalafet suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirlenen 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 16.05.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla; sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;