Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15786 K.2022/8112

...

...

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan ve kamu davasına katılma talebi olan şikayetçi Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin hükümleri temyiz etmesi karşısında, şikayetçi kurumun hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek ve sunulan dilekçede de katılma iradesinin açıkça ortaya konulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gözetilerek, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulü ile yapılan incelemede;

1-) Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerin temyiz edilebileceği, aynı Kanunun 286/2-a maddesinde ise, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceğinin düzenlenmiş olması karşısında;

sanık hakkında tayin olunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, hükümlerin niteliği itibari ile temyiz edilemez olması nedeniyle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesine göre reddine dair ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesine göre REDDİNE,

./..

S/2

2-) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde; Sanık ...'in, ...'ın yanında çalıştığı işvereninden emaneten almış olduğu araçla mağdurları havuzdan alarak evlerine götürme bahanesi ile diğer sanıklar ... ve ...'ın yanına götürdüğü ve buna göre aralarında olayın nasıl gerçekleştirileceği hususunda önceye dayalı bir iştirak iradesinin varlığı karşısında, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinin uygulanmasına ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

a) Olay tarihinde, mağdur ..., kızları olan mağdurlar ..., ...,... ile birlikte havuz çıkışı sanık ... 'in eve bırakma teklifi üzerine aracına bindikleri ve Hurdacılar mevkiinde sanık ... 'in araçtan inerek şoför koltuğuna ...'ın geçtiği, babası olan sanık ...'ın da aracın arka kısmında bulunan küçük mağdurların yanına oturduğu, mağdur ...'ın, birlikte yaşadığı ancak aralarında sorunlar bulunması nedeniyle evi terk ederek ayrıldığı sanık ... ve oğlu ...'un araca binmeleri üzerine çığlık atmaya başlaması ile sanık ...'un aracı hemen hareket ettirdiği,

sanık ...'ın yolda mağdur ...'ın boğazını sıkıp yumrukladığı ve küçük mağdurları da kastederek öldürmekle tehdit ettiği, bir süre sonra sanık ...'un, ihbar üzerine harekete geçen polis ekiplerince takip edildiklerini fark etmesi üzerine mağdurları yol kenarında bıraktıkları olayda, "mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın" ve "kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakma" koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, ilk derece mahkemesinin kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yerine,

yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b-f, 43. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay olarak belirlenen hapis cezasından aynı Kanunun 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği belirtilerek 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu hapis cezasının "4 yıl 12 ay" yerine "5 yıl 7 ay 15 gün"; bu ceza üzerinden de 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın "4 yıl 2 ay" yerine "4 yıl 8 ay 7 gün" olarak fazla belirlenmesi,